نام شما:
ایمیل مقصد:

 سال 1398 سال نوعدوستی، انعطاف و گشایش در مدیریت شهری نویسنده: حمیدرضا موحدی زاده*
در آستانه آغاز سال جدید 1398 به سر می بریم. این که سال 1397 چگونه بر ما و جامعه ایران گذشت، مستلزم ارائه تحلیل دقیق و چرائی تحولات و وقایع در روند مسائل ملی و بین المللی می باشد. این که چه چشم اندازی فراروی مردم، جوانان و فرزندان ما در سال 1398 می ...

25 اسفند روز بزرگداشت پروين اعتصامي/ گویند عارفان هنر و علم کیمیاست 	وآن مس که شد همسر این کیمیا طلاست

25 اسفند روز بزرگداشت پروين اعتصامي/ گویند عارفان هنر و علم کیمیاست وآن مس که شد همسر این کیمیا طلاست


گروه: فرهنگ، تاریخ، ادبیات و هنر
تاریخ درج: 1392/12/25
نویسنده: مدیر سایت
تعداد بازدید: 1

پروين اعتصامي در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ متولد شد. يوسف اعتصامي، پدرش نويسنده و مترجم بود. ادبيات را در کنار پدر و از استاداني چون دهخدا و ملک الشعراي بهار آموخت. در دوران کودکي، زبان  هاي فارسي و عربي را زير نظر معلمان خصوصي در منزل آموخت. پروين در سال ۱۳۱۳ با پسر عموي پدرش ازدواج کرد. شوهرش از افسران شهرباني بود و اخلاق نظامي اش با روح لطيف و آزاده پروين مغايرت داشت و بنا به دلايل ديگري طبيعي بود که همراهي اين دو زود به جدايي بکشد. پروين به تشويق ملک  الشعراي بهار در سال ۱۳۱۵ ديوان خود را منتشر کرد. اشعار او را مي  توان به دو دسته تقسيم کرد: دسته اول که شامل اندرز و نصيحت است و دسته دوم اشعاري که به سبک عراقي گفته شده و بيشتر داراي جنبه داستاني به ويژه از نوع مناظره است و شهرت بيشتري دارد.

روز بزرگداشت پروين اعتصامي
خراسان شمالي - مورخ یکشنبه 1392/12/25 شماره انتشار 18649
پروين اعتصامي در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ متولد شد. يوسف اعتصامي، پدرش نويسنده و مترجم بود. ادبيات را در کنار پدر و از استاداني چون دهخدا و ملک الشعراي بهار آموخت. در دوران کودکي، زبان  هاي فارسي و عربي را زير نظر معلمان خصوصي در منزل آموخت. پروين در سال ۱۳۱۳ با پسر عموي پدرش ازدواج کرد. شوهرش از افسران شهرباني بود و اخلاق نظامي اش با روح لطيف و آزاده پروين مغايرت داشت و بنا به دلايل ديگري طبيعي بود که همراهي اين دو زود به جدايي بکشد. پروين به تشويق ملک  الشعراي بهار در سال ۱۳۱۵ ديوان خود را منتشر کرد. اشعار او را مي  توان به دو دسته تقسيم کرد: دسته اول که شامل اندرز و نصيحت است و دسته دوم اشعاري که به سبک عراقي گفته شده و بيشتر داراي جنبه داستاني به ويژه از نوع مناظره است و شهرت بيشتري دارد. پروين اعتصامي سرانجام در تاريخ ۱۵ فروردين ۱۳۲۰ ش، در ۳۵ سالگي بر اثر ابتلا به بيماري حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه (س) در قم در مقبره خانوادگي به خاک سپرده شد.

 

پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ برابر با ۱۷ مارس ۱۹۰۷ در تبریز) فرزند یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک آشتیانی) فرزند میرزا ابراهیم آشتیانی فرزند ملا حسن فرزند ملا عبدالله فرزند ملا محمد فرزند ملا عبدالعظیم آشتیانی می باشد. مادرش اختر فتوحی (درگذشتهٔ ۱۳۵۲) فرزند میرزا عبدالحسین ملقب به مُقدّم العِداله و متخلص به "شوری"[۲] از واپسین شاعران دوره قاجار، اهل تبریز وآذربایجانی بود[۳].وی تنها دختر خانواده بود و چهار برادر داشت.نام اصلی او "رخشنده" است.
یوسف اعتصامی، پدر پروین نویسنده و مترجم بود. [۴] وی در آن زمان ماهنامه ادبی «بهار» را منتشر می کرد.[۵]
او در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد؛ به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل آموخت. وی به مدرسه آمریکایی IRAN BETHEL (ایران کلیسا) می رفت و در سال ۱۳۰۳ تحصیلاتش را در آنجا به اتمام رسانید. سپس مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت.
پروین در نوزده تیر ماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش «فضل الله همایون فال» ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. او که در خانه‌ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه‌ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همراهی این دو طبع مخالف نمی‌توانست دوام یابد و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از مهریه اش در مرداد ماه ۱۳۱۴ طلاق گرفت.[۶] با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود. در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶ در زمان ریاست دکتر عیسی صدیق بر دانشسرای عالی، پروین به عنوان مدیر کتابخانهٔ آن، مشغول به کار شد.[۷].او ۳۵ سال داشت که درگذشت.

 

سنگ مزار پروین اعتصامی
پروین به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال ۱۳۱۵ دیوان خود را توسط چاپخانه مجلس منتشر کرد[۸]، ولی مرگ پدرش در دی ماه ۱۳۱۶ در سن ۶۳ سالگی، ضربه هولناک دیگری به روح حساس او وارد کرد که عمق آن را در مرثیه‌ای که در سوگ پدر سروده‌است، به خوبی می‌توان احساس کرد:
پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل   تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من
پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۴ آوریل ۱۹۴۱) در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد. پروین برای سنگ مزار خود نیز قطعه اندوهباری سروده که هم اکنون بر لوح نماینده مرقدش حک شده است.
اینکه خاک سیهش بالین است   اختر چرخ ادب پروین است
گر چه جز تلخی ز ایام ندید   هر چه خواهی سخنش شیرین است
صاحب آنهمه گفتار امروز   سائل فاتحه و یاسین است
دوستان به که ز وی یاد کنند   دل بی دوست دلی غمگین است
خاک در دیده بسی جان فرساست   سنگ بر سینه بسی سنگین است
بیند این بستر و عبرت گیرد   هر که را چشم حقیقت بین است
هر که باشی و ز هر جا برسی   آخرین منزل هستی این است
آدمی هر چه توانگر باشد   چون بدین نقطه رسید مسکین است
اندر آنجا که قضا حمله کند   چاره تسلیم و ادب تمکین است
زادن و کشتن و پنهان کردن   دهر را رسم و ره دیرین است
خرم آنکس که در این محنت گاه   خاطری را سبب تسکین است
بستن http://www.modarair.com/news/فرهنگ-و-هنر/پروين-اعتصامي.html
مطالب مرتبطمطالب مرتبط:
بازديد کل : 331392     
تمام حقوق مادی و معنوی محفوظ و متعلق به سايت بنياد مدارا و تدبير مردم ایران ( تأسیس: سال 1384 ) می باشد.
نام شما:
ایمیل مقصد: